Over Silvia

Coach, Begeleider en Mentor

Over mij

Mijn naam is Silvia Scheerman en sinds mijn jeugd werk ik met mensen – van jong tot oud, met verstandelijke of lichamelijke beperking tot dementie. Me niet vastgepind op een ‘studie’ na de HAVO, maar gaan dóen, op basis van gevoel, intuïtie en een groot hart voor de mens. Ik werk vanuit mijn hart. Altijd al. Dat zorgde ervoor dat ik, bijna als vanzelf, dicht bij de mensen kon zijn die ik mocht begeleiden. Bij wie iemand écht is, en bij wat iemand nodig heeft. 

Mijn grootste leerschool?

Geen opleiding, maar het leven zelf. Door schade en schande wijs geworden, zeg maar. Wat ik heb geleerd, zit diep – in mijn handen, mijn houding, mijn hart… en inmiddels natuurlijk ook in m’n hoofd.

Het moet anders

Dementiezorg

De afgelopen elf jaar lag mijn focus op dementiezorg, bij de Reigershoeve (www.reigershoeve.nl) in Heemskerk. Een plek waar ik in oktober 2013 samen met een groep zorgvuldig geselecteerde collega’s, ‘Sensitieve Pioniers’, iets nieuws binnen de dementie-zorg mocht neerzetten: Een manier,  die begint bij liefde, vertrouwen en gelijkwaardigheid. Zoals Henk Smit het verwoordde: “Je moet wel van ze houden.’ (Natuurlijk!, dacht ik, hoe kan je anders voor iemand zorgen?)

Out of the box

Er werd ons gevraagd om ‘out of the box’ te denken – en dat ging me goed af. Ik had immers nooit ín een box gezeten. Ik keek minder naar ‘dementie’ en meer naar de mens. Wat heeft iemand nodig? Hoe wilt ú het hebben? Met een hoge gun-factor om het een ander naar de zin te maken. Gewoon doen, afstemmen, mezelf zijn. We wisten elkaar te vinden, als team, kenden elkaars krachten en gebruikten die als aanvulling op wat we zelf niet wisten. Iedereen was van waarde. Niet gelijk, maar wel gelijkwaardig. 

De Reigershoeve werd een lichtend voorbeeld in dementieland. Maar juist dat succes raakte me diep. Want met de populariteit groeide de wachtlijst. Zóveel mensen die thuis met dementie samen leefden en óók liefdevolle zorg verdienden. Maar de huidige ondersteuning biedt vaak niet datgene waar mensen behoefte aan hebben. En dus belandden mensen alsnog in een verpleeghuis – soms door henzelf  ‘het gekkenhuis’ genoemd. Dat brak mijn hart.

Alternatieven en inspiratie

Ik ben veel gaan lezen en gaan verwerken. Geinspireerd door denkers als Hans Siepel, Hans Stolp, Anne-Mei Thé, Bert Keizer, Rijke Geert Hamer en Evelien Pullens weet en voel ik dat we anders om moeten gaan met dementie. Als onderdeel van het leven, ons ‘mens-zijn’ en onze maatschappij,

Daarom help ik nu mantelzorgers en families om liefdevolle zorg thuis mogelijk te maken. Zó dat het klopt – voor iedereen. Niet met kant-en-klare tips, maar met maatwerk.

Door te luisteren, te coachen, met je te sparren, met je mee te denken. Door jullie de regie te laten houden. Ik weet uit ervaring ook wat er aan praktische zaken op je afkomt na een diagnose dementie – van zorgkantoren tot wetten, van WLZ tot PGB – en ik help je graag door de bomen het bos te zien.

Als ik het kan, door simpelweg mezelf te zijn, mee te bewegen met wat er is, mijn boerenverstand te gebruiken, hulp te vragen aan anderen als ik iets niet weet en te vertrouwen op ‘het leven’, dan geloof ik dat jij dat ook kunt. En ik sta naast je om je daarbij te ondersteunen.